Starstruck

De avond van de gemeenteraadsverkiezingen had ik een dubbel gevoel: ‘Hoera, ik ben verkozen als gemeenteraadslid!’, maar tegelijk twijfelde ik ook of ik dat wel zou kunnen. Mijn ervaring met politiek was zeer beperkt: het interesseerde me altijd al wel en ik had een tijdje in de Turnhoutse jeugdraad gezeten en van daaruit regelmatig overlegd met politici. Met alle respect voor Turnhout, maar Antwerpen is toch nog wel net iets anders. Tijdens de campagne had ik geleerd wat precies de bevoegdheden zijn van een stad. Antwerpen is ook op dat vlak een apart geval, want we hebben een stadsbestuur, maar ook negen districtsbesturen.

Gelukkig kreeg ik voor de start van de legislatuur, samen met de andere N-VA-verkozenen, een opleiding over de financiën van een stad, hoe een gemeenteraad precies verloopt, wat je als raadslid allemaal kan doen, enzovoort. Voor die opleiding moesten we de ‘BOSA’ (Bestuurlijke Organisatie Stad Antwerpen) al eens doornemen. Daarin staan alle regeltjes van de gemeenteraad uitgelegd en eerlijk gezegd werd ik er niet veel wijzer van. Ik zou die BOSA nog vaak ter hand nemen.

Intussen werden de coalitiegesprekken gevoerd, zowel in de stad als in de districten. Borgerhout was één van de eerste districten waar de meerderheid gevormd was. Met 25,5% van de stemmen waren we er dan wel de grootste partij, maar de kartelpartners sp.a en Groen vonden het een prachtidee om met de extremisten van de PVDA+ in zee te gaan. Ook de andere coalities werden gevormd en in de acht andere districten en in de stad is de N-VA gelukkig wel de leidende factor in de coalitie.

2 januari 2013, de eerste gemeenteraadszitting van de nieuwe legislatuur. In feite staat er niet veel op de agenda, maar alle gemeenteraadsleden zullen vanavond de eed afleggen. Na de groepsfoto en de fractievergadering gaan we naar de raadzaal en zoek ik, een beetje onwennig, mijn plaats. Op mijn bankje hangt een koperen plaatje: ‘Geets’. Ik kan het niet laten om er een foto van te nemen (zie onderaan) en hoewel ik beschik over een behoorlijke dosis relativeringsvermogen, ben ik apetrots op mezelf. Met onze 23 fractieleden (van de in totaal 55 gemeenteraadsleden) nemen we al een behoorlijk stuk van de zaal in. Ook de andere gemeenteraadsleden komen druppelsgewijs binnen. Nu ben ik niet vlug ‘starstruck’, onder de indruk van ‘bekende koppen’ dus, want ik ga ervan uit dat, om het plat te zeggen, iedereen naar het toilet moet gaan en voel me dus zelden minder waard dan iemand anders. Ik zie Filip De Winter binnenkomen (hij ziet er precies hetzelfde uit als op tv), Annemie Turtelboom (veel kleiner dan ik had gedacht), Kathleen Van Brempt (ze houdt haar hoofd nog schuiner dan op tv), Anke Vander Meersch, (wat is zij groot!), … Nooit eerder zag ik zoveel bekende politici tegelijk en ik ben tot mijn eigen verbazing behoorlijk onder de indruk. Naarmate de raadsleden binnenkomen, begin ik het steeds spannender te vinden. Zal ik dan echt gaan debatteren met die ervaren rotten? ‘Iedere politicus heeft ooit een eerste keer gehad, dit is die van mij. Ik leer dat wel,’ spreek ik mezelf moed in. De aanwezigheid van de pers is indrukwekkend en ook de publiekszaal zit afgeladen vol. Als Bart De Wever binnenkomt, flitsen overal lichten van de camera’s.

De eedaflegging zelf is eerder een formaliteit. Het oude bestuur maakt plaats voor de nieuwe burgemeester en schepenen, daarna spreken alle raadsleden het zinnetje uit: ‘Ik zweer de verplichtingen van mijn mandaat trouw na te komen’. Na de zitting gaat iedereen naar buiten, naar hun vrienden en familie die zijn komen kijken. Ik niet. Voor mij waren er geen supporters, ik zou het alleen moeten doen, zonder steun van mijn familie. Op dat moment besefte ik dat ik het op dat vlak moeilijker ging krijgen dan de meeste andere raadsleden. Dat kan een reden zijn om je hoofd te laten hangen, maar voor mij is het net een reden om extra hard mijn best te doen en te laten zien wat ik in mijn mars heb.

 

N-VA Antwerpen

 

geets

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *