…rocco

Scholen leren meisjes dat ze zich moeten schamen voor hun uiterlijk. Zo, heb ik je aandacht? Dan leg ik deze stelling even uit.

Het is er nu het seizoen niet voor, maar elke zomer opnieuw benadrukken schoolbesturen dat meisjes bepaalde kledingstukken niet mogen dragen. Een aantal scholen hebben dit ook in hun schoolreglement opgenomen. Ik geef je een paar voorbeelden. Voor alle duidelijkheid: het zijn citaten uit schoolreglementen van dit schooljaar en dus niet van vijftig jaar geleden.

‘Een leerling draagt geen extreme, aanstootgevende kledij: een te korte rok/jurk/short, een topje, spaghettibandjes, te diepe hals- of ruguitsnijding, blote buik, doorkijkkleding, zichtbaar ondergoed, […] zijn niet toegelaten. Een leerling draagt geen opvallende make-up, kapsel of onnatuurlijke haarkleur.’

‘[…] maar het uiterlijk voorkomen moet verzorgd, hygiënisch en binnen de schoolcontext sociaal aanvaardbaar zijn.’ Erg vaag, maar gelukkig krijgt de verwarde lezer enkele concrete voorbeelden: ’T-shirt of blouse/hemd: bedekte buik en schouders, geen diepe halsuitsnijding. De bovenbenen zijn bedekt, minstens tot net boven de knie. […] Geen opvallende sieraden, geen make-up. Voor kapsels zijn enkel natuurlijke kleuren toegelaten. In de derde graad is bescheiden make-up wel toegestaan. Schoenen met hoge hakken worden niet toegelaten.’

Terwijl ik dit lees, zit ik toch een beetje te gniffelen. Hoge hakken sociaal onaanvaardbaar? Een topje aanstootgevend? Uiteraard is het belangrijk dat onze jeugd leert dat je je in verschillende situaties verschillend hoort te kleden. Een school is geen strand. Het doet me denken aan een gesprek dat ik enkele jaren geleden had met een leerlinge op de speelplaats. Haar blote buik was zichtbaar en dat vond ik niet gepast op een school. Ik vroeg haar dus om haar t-shirt wat omlaag te trekken. ‘Ja maar, mevrouw…’ begon ze. Ik onderbrak haar: ‘Ik moet geen ‘maar’ hebben, trek je t-shirt over je buik!’ Terwijl ze met een pruillipje deed wat ik vroeg, begreep ik haar probleem. Doordat ze aan de onderkant trok, zakte ook de halsuitsnijding, waardoor haar beha zichtbaar werd. ‘Doe dat ding maar terug omhoog en trek morgen iets anders aan!’ We stonden als twee pubermeisjes te giechelen.

Als ik die schoolreglementen lees, krijg ik toch ook een bittere nasmaak in mijn mond. Waaraan geeft een topje dan aanstoot? En aan wie? We zien dagelijks op televisie presentatrices, actrices en zangeressen met erg korte rokjes, hoge hakken en diep uitgesneden decolletés. En met veel make-up. Maar volgens sommige directies is dat in een schoolcontext sociaal onaanvaardbaar. Als meisjes toch met die aanstootgevende kledij op school verschijnen, moeten ze vaak als straf een oversized t-shirt aantrekken. Hup, weg vrouwelijkheid. Gaat het misschien net daarover? Mogen meisjes zich niet vrouwelijk kleden? Is vrouwelijkheid aanstootgevend voor mannelijke leerkrachten en leerlingen? Moeten meisjes zich schamen voor hun vrouwelijkheid? Impliciet geven de citaten uit de reglementen immers deze boodschap mee: ‘Kleed je niet te vrouwelijk, want dat leidt tot ergernis.’ (Die ‘ergernis’ heb ik uit de dikke Van Dale: het is het synoniem van ‘aanstoot’.) Kunnen we het niet omdraaien? Misschien moeten scholen ook maar in hun reglement opnemen dat mannen zich niet hoeven te ergeren aan vrouwelijkheid.

Ik zie toch een parallel met het naroepen van vrouwen in zomerse jurkjes. Sommige roepende mannen ergeren zich blijkbaar ook aan vrouwelijke kledij. Als dat gebeurt, vindt bijna iedereen dat dit niet kan. Als echter een schoolreglement vrouwelijke kledij aanstootgevend en sociaal onaangepast noemt, kraait er geen haan naar. Hanteren we dan geen dubbele moraal?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *