In bedekte termen

hoofddoekHet is uitzonderlijk heet deze dagen en dat bedoel ik zowel letterlijk als figuurlijk. Nu het buiten rond de 30 graden is, laait de discussie over kledingrichtlijnen in scholen weer op. Daarover schreef ik vorig jaar al een blogpost. Volgens mij leren scholen aan meisjes dat ze zich moeten schamen voor hun lichaam door ze te verplichten om bedekkende kledij te dragen. Zo vond ik zelfs een schoolreglement dat stelt dat hoge hakken of blote schouders aanstootgevend en sociaal onaanvaardbaar zijn.

 

Intussen zijn we een jaar en een hoop boerkinidiscussies verder. Intussen ben ik ook weer een aantal gevallen van ‘street harassment’ verder. Als ik met blote schouders of in een zomers jurkje over de Turnhoutsebaan loop, word ik wel eens lastiggevallen. Vaak gaat het niet verder dan naroepen, schunnige geluiden en obscene gebaren. Voor mij is dat echter al meer dan een brug te ver en telkens dit gebeurt, kom ik compleet overstuur terug thuis. Om al die nare ervaringen te vermijden, trek ik vaak een vestje aan – wat overigens naïef blijkt te zijn, want ik word nog steeds lastiggevallen. Als ik dan hoor dat vrouwen vrijwillig een boerka, boerkini, hoofddoek, … aantrekken, heb ik daar toch mijn bedenkingen bij. Ik bedek mezelf om niet lastiggevallen te worden. Dan ga je me niet wijsmaken dat vrouwen en meisjes die opgroeien tussen ‘bedekte’ vrouwen, te horen krijgen dat een goede moslima haar haren (of meer) niet mag tonen aan mannen en dat je haren en je huid mannen in de verleiding kunnen brengen, écht vrij en onafhankelijk kunnen kiezen voor of tegen een boerka, boerkini, hoofddoek, … Wat je ouders doen, vind je als kind normaal. Als ik elke dag een moeder zou zien, die dan wel de baas is in huis, maar telkens ze naar buiten gaat, haar hoofddoek opzet, zou ik me daar als kind geen vragen bij stellen. Als mijn broers meer mogen dan ik, gewoon ‘omdat ze jongens zijn’, dan zou ik die manier van denken overnemen. Ook ik vind een hele hoop dingen vanzelfsprekend, omdat ik ermee ben opgegroeid. Maar sinds ik volwassen ben, stel ik wel veel van die vanzelfsprekendheden in vraag, al is dat niet evident en vraagt dat best wel wat zelfkritiek. Al vind ik het idee achter de hoofddoek verwerpelijk, ik begrijp wel dat moslima’s leven met de illusie dat ze die vrijwillig dragen.
Ze krijgen immers vanuit hun hele omgeving mee dat ze zich moeten bedekken en dat ze mannen verleiden als ze dat niet doen.

Scholen geven hun leerlingen exact hetzelfde signaal door te stellen dat vrouwelijke kledij aanstootgevend is. We mogen daar als maatschappij best wel wat kritischer voor zijn. Welke mannen nemen aanstoot aan een blote schouder? Mannen die geen respect hebben voor vrouwen, zien een vrouw als lustobject en menen het recht te hebben om vrouwelijk geklede vrouwen te mogen vernederen of begeren. Daartegen zouden we (vrouwen en respectvolle mannen) ons veel heftiger moeten verzetten, want meisjes hoeven zich helemaal niet te schamen voor hun lichaam. Mannen zouden zich moeten schamen als ze niet op een gelijkwaardige, respectvolle manier met vrouwen kunnen omgaan, eender hoe die gekleed zijn.

Een gedachte over “In bedekte termen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *