Borgerland

Ik wilde iets schrijven over de massale aanranding van vrouwen in verschillende Duitse steden, maar ik vond er geen woorden voor. Het is afschuwelijk, mijn maag draait ervan om, ik voel bijna zelf wat al die vrouwen gevoeld moeten hebben. Ik leef mee met elke vrouw waarnaar ook maar één vinger is uitgestoken. Voor mij is zo’n massa-aanranding een exponent van het lastigvallen van vrouwen op straat, waarover ik eerder schreef. Gelukkig gaat het hier in Borgerhout niet zo ver, maar ik zie toch een aantal parallellen.

We moeten daar niet flauw over doen, het gaat om allochtonen, mannen met een niet-Westerse culturele achtergrond. Hier en in Duitsland. (Disclaimer: ik weet ook wel dat niet alle allochtone mannen op straat vrouwen lastigvallen, maar wel veel mannen die op straat vrouwen lastig vallen, zijn allochtonen.) Daarbij opereren ze ook in groep. De groepen in Duitsland zijn vele malen groter dan die op de Turnhoutsebaan, maar het insluiten en omsingelen komt me wel bekend voor. Dat is uiterst beangstigend en intimiderend, want wat er gebeurt wordt onttrokken aan het zicht van voorbijgangers. Als vrouw sta je dan echt helemaal alleen en je kan absoluut niets doen. Na de aanrandingen in Duitsland, probeerden de politiek, de politietop en de media de gebeurtenissen onder de mat te vegen. Al eerder las ik berichten over aanrandingen en verkrachtingen in Duitsland (en ook Zweden), maar wie daarover iets durfde te zeggen werd meteen weggezet als racist. Progressief links, zowel de politiek als bepaalde media, heeft hier boter op het hoofd. Vanuit een krampachtig politiek hyper-correct denken mag je als vrouw niet zeggen dat je wordt lastiggevallen door allochtone mannen, want dat is net het linkse kiespubliek. ‘En Dutroux dan? En Vangheluwe? Dat zijn toch geen allochtonen?’ hoor en lees ik nu. Dat was ook allemaal heel erg, maar daar gaat het nu toch helemaal niet om! Toen reageerde trouwens meteen iedereen geschokt. Hier gaat het om vrouwen die door groepen allochtone mannen worden lastiggevallen op straat. Een nieuw fenomeen, waarbij een aantal kenmerken steeds terugkeren. De slachtoffers wegzetten als racisten is gewoonweg crimineel. Zo lang links dit blijft doen, krijgen de daders het signaal dat hun gedrag getolereerd wordt en zullen ze dit blijven doen en misschien zelfs steeds een stapje verder gaan. Ik krijg ook vaak de reactie dat ik overdrijf: vrouwen worden niet lastiggevallen op straat, als dat al gebeurt, is dat mijn eigen schuld en ik ben een dikke racist als ik vaststel dat de daders vaak allochtonen zijn. Het is hoog tijd dat we de problemen durven te benoemen. Alleen zo kunnen we voorkomen dat hier ook massa-aanrandingen gepleegd worden.

Hoe erg de gebeurtenissen in Duitsland ook zijn, ik zie wel een positief effect. Eindelijk worden aanrandingen en verkrachtingen meer en meer bespreekbaar. Meteen wordt ook het debat opengetrokken naar alle vormen van geweld tegen vrouwen. Ik hoop dus echt dat we allemaal, alle vrouwen die een ongewenste seksuele handeling moeten ondergaan, stilaan onze mond durven opendoen. Nog meer dan dat hoop ik dat alle mannen en vrouwen die nooit iets in die aard hebben ervaren ons steunen in plaats van meteen te roepen ‘Je overdrijft!’ of ‘Je bent een racist!’. Laat de schok na #keulen nog maar even nazinderen, we kunnen er echt iets uit leren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *